Zdjęcie przedstawia prezydenta Andrzeja Dudę składającego przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym. Na zdjęciu znajduje się z prawej strony, ma prawą rękę uniesioną do góry. Zdjęcie jest wykonane w Sejmie, w centrum fotografi znajduje się marszałkini Małgorzata Kidawa-Błońska, która jest zwrócona do prezydenta i czyta treść przysięgi. W tle widać polską flagę.

Ludzie list piszą do prezydenta Dudy.

Konkretnie ci ludzie, którzy działają w 130 organizacjach pomagających osobom z różnymi niepełnosprawnościami w Polsce. List podpisany przez przewodniczących związków, wybitnych działaczy społecznych i przedstawicieli świata nauki został przekazany pani Dyrektor Biura Dialogu i Inicjatyw Obywatelskich w Kancelarii Prezydenta Grażynie Bereszczyńskiej 18 września. Sygnatariusze listu odnieśli się do problemu realizacji w Polsce konwencji ONZ dotyczącej praw osób z niepełnosprawnością.

Przyjrzyjmy się zatem jakie były główne postulaty osób, które na co dzień walczą o poprawę jakości życia osób z niepełnosprawnością i stanowienie niedyskryminacyjnego prawa. Anna Rutz z fundacji Elektrownia Inspiracji zwróciła uwagę na konieczność zmian systemu orzecznictwa wobec konwencyjnej definicji niepełnosprawności oraz wzmocnienia wsparcia zatrudnienia na otwartym rynku pracy.

Jeśli przełożymy ten postulat na język mniej urzędniczy a bardziej zrozumiały dla ogółu społeczeństwa chodzi po prostu o to, żeby w Polsce zaczęły obowiązywać przepisy prawne umożliwiające osobom z niepełnosprawnością podejmowanie normalnej pracy na równi z innymi obywatelami.

Normalna i dobrze płatna praca jest bowiem dzisiaj rarytasem dostępnym dla niezwykle wąskiego grona wybrańców. Działania państwa powinny zmierzać w kierunku ułatwienia integracji pracowników sprawnych i tych, którzy mają pewne kłopoty ze zdrowiem. Czas skończyć z zakładami pracy chronionej, które działają dziś jak getta, a ludzie w nich zatrudnieni najczęściej albo nie robią nic, albo wykonują prace niezwykle proste mniej lub bardziej zbędne, które w żaden sposób nie przyczyniają się do ich rozwoju i nie dają żadnej zawodowej satysfakcji. Dotychczasowe deklaracje prezydenta Dudy w tym temacie idą w kierunku wzmocnienia roli zakładów pracy chronionej. Zarówno ja jak i sygnatariusze listu mają nadzieję, że po zapoznaniu się z jego treścią prezydent zmieni swoje stanowisko w tej sprawie.

Drugim nie mniej istotnym problemem o którym przypomniał Adam Zawistny ze stowarzyszenia Kolomotywa, jest konieczność stworzenia alternatywnych wobec Domów Pomocy Społecznej form wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami. Mogą to być mieszkania wspomagane lub gwarantowana pomoc asystencka. Gdyby postulowane przez pana Adama rozwiązania udało się szybko wprowadzić zbliżalibyśmy się do krajów wysoko rozwiniętych. Świetnym przykładem jest tutaj Dania, w której jeśli na przykład osoba niewidoma potrzebuje wyjść z domu i załatwić kilka spraw na mieście chwyta za telefon i prosi o pomoc asystenta, który zjawia się w ciągu kilku minut. Jeśli chodzi natomiast o możliwość mieszkania samodzielnego to staje się ono możliwe dzięki dobrze zorganizowanemu systemowi pomocy społecznej, w którym pracownicy często odwiedzają osobę potrzebującą pomocy i na bieżąco udzielają jej wsparcia.

Czy każdy w Polsce może założyć rodzinę?

Oprócz rozwiązań, które warto by było w Polsce wprowadzić istnieje całkiem spora grupa zagadnień i przepisów które trzeba jak najszybciej znieść. Doktor Monika Zima Pariaszewska wiceprezes Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym zwróciła uwagę na konieczność uchylenia instytucji ubezwłasnowolnienia i wprowadzenia systemu wspieranego podejmowania decyzji. System ten znów wymaga aktywności pracowników Ośrodków Pomocy społecznej. Zakłada on bowiem, że każda osoba z niepełnosprawnością intelektualną lub psychiczną ma opiekuna prawnego, który może na przykład pomagać jej w zarządzaniu majątkiem lub rozwiązywaniu innych problemów.

Dużo ważniejszym krokiem naprzód byłoby jednak moim zdaniem zniesienie obowiązującego obecnie zakazu małżeństw pomiędzy osobami z niepełnosprawnościami psychicznymi oraz intelektualnymi.

Przepis ów jest niezwykle archaiczny, niczym nieuzasadniony i niezwykle groteskowy zwłaszcza w kraju, który przynajmniej oficjalnie uznaje rodzinę za najwyższą wartość i gwarantuje jej ochronę w konstytucji. Głównym inicjatorem listu był Grzegorz Kozłowski przewodniczący Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym, który zwrócił uwagę na to, że osoby z niepełnosprawnościami i ich rodziny otrzymują dziś w Polsce zbyt małe wsparcie. Podkreślił jak ważne jest uniwersalne projektowanie, dostępność przestrzeni publicznej produktów oraz usług.

Podczas spotkania z urzędniczkami z Kancelarii Prezydenta głos zabrała również Kajetana Maciejska-Roczan. Podkreśliła bardzo ważny problem ograniczonego dostępu do alternatywnych form komunikacji, o których pisałem już bardzo dużo na blogu. Chodzi tu o dostępność tłumaczy języka migowego, audiodeskrypcji spektakli teatralnych i filmów w kinach, dostępności informacji drukowanych w Brajlu dla niewidomych. Wszystkie wspomniane powyżej postulaty pochodziły ze społecznego raportu alternatywnego z realizacji konwencji ONZ, nad którego przygotowaniem pracowało ponad dwieście osób działających na rzecz osób z niepełnosprawnością. Grażyna Bereszczyńska zadeklarowała, że owo pierwsze spotkanie to początek współpracy na rzecz wypracowywania dobrych rozwiązań dla obywateli z niepełnosprawnością i ich otoczenia. Jak więc widzimy urzędujący od niedawna prezydent ma teraz znakomitą okazję dokładnego zapoznania się z ogromem pracy jaką trzeba wykonać, aby Polska zarówno pod względem prawnym jak i w wymiarze praktycznym stosowanych na co dzień rozwiązań dogoniła kraje Europy zachodniej. Na wprowadzenie pozytywnych zmian ma jeszcze niemal całe pięć lat, a osoby którym na nich bardzo zależy z pewnością będą z uwagą śledzić czy Andrzej Duda potraktuje postulaty osób z niepełnosprawnością poważnie. Gdyby stało się tak rzeczywiście życie wielu osób z niepełnosprawnością w Polsce stałoby się o wiele prostsze, dlatego trzymam kciuki za szybką i owocną pracę, legislacyjną i wspieranie przez prezydenta inicjatyw poprawiających sytuację osób z niepełnosprawnością. O tym czy co i jak się zmienia będę z pewnością informował czytelników w kolejnych wpisach.

______

foto: Michał Józefaciuk (Senat Rzeczypospolitej Polskiej) [CC BY-SA 3.0 pl (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/pl/deed.en)], via Wikimedia Commons

Udostępnij poprzez:
Share on FacebookShare on Google+Pin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone

Zostaw komentarz:

Twój email nie będzie upubliczniony.