zdjęcie przedstawia zaciemnione postury na niebieskim tle różnych osób, dorosłych, dzieci, osób starszych i osób z niepełnosprawnościami. Wszyscy pokazani są w jednym rzędzie, każdy jest tu równy, nikt nie jest wykluczony

Co zrobić by wypełniać zapisy konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. Poczytajcie propozycje Adama Bodnara.

Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar przesłał do Komitetu Praw Osób z Niepełnosprawnościami krytyczną opinię na temat wdrażania przez Polskę Konwencji o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami.

Osoby niepełnosprawne nie mają w Polsce realnej możliwości pełnego i równego korzystania ze wszystkich praw człowieka – wskazuje.

Komitet wkrótce zajmie się sprawozdaniem polskiego rządu dotyczącym wdrażania konwencji. Wśród podstawowych problemów Adam Bodnar wymienia brak organu koordynującego politykę wobec osób z niepełnosprawnością. Należałoby rozpocząć od przyjęcia strategii wdrażania konwencji oraz podpisać tak zwany protokół fakultatywny do konwencji. Dałoby to obywatelom polskim możliwość składania skarg do komitetu.

Rzecznik Praw Obywatelskich jako organ niezależny zajmuje się monitorowaniem wdrażania postanowień konwencji. Zauważył między innymi, że w polskim prawie nie ma nawet jednolitej definicji niepełnosprawności. Część przepisów jest archaiczna a używane w nich słownictwo jest pejoratywne. Wymienia tu kalectwo czy upośledzenie umysłowe. Rzecznik przedstawił również własne propozycje dotyczące pełnego wdrożenia konwencji przez Polskę. Są one zbieżne z postanowieniami Kongresu Osób z Niepełnosprawnościami i ustaleniami Europejskiego Parlamentu Osób z Niepełnosprawnościami.

Zachęcam Was gorąco do uważnego wczytania się w listę problemów wskazanych przez rzecznika bo pokazuje ona wyraźnie jak wiele jeszcze w Polsce mamy do zrobienia żeby zapewnić osobom z niepełnosprawnościami równe traktowanie, bezpieczeństwo oraz żeby nie traktować ich jak obywateli drugiej kategorii.

Listę rzecznika otwiera postulat wzmocnienia ochrony osób z niepełnosprawnościami przed przemocą w tym przemocą domową. Następnie wymienia wyeliminowanie nieludzkiego lub poniżającego traktowania osób pozbawionych wolności. Dzisiaj do aresztu, który nie jest w żaden sposób dostosowany trafiają np osoby poruszające się na wózku inwalidzkim. Standard trzech metrów kwadratowych przypadających na więźnia nie uwzględnia faktu że osoba na wózku musi mieć możliwość manewrowania.

Kolejnym problemem – tym razem związanym z architekturą – jest projektowanie budynków programów i usług zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego. Jeżeli chcecie wiedzieć na ten temat więcej przeczytajcie opublikowany kilka tygodni temu na naszym blogu wywiad z profesorem Markiem Wysockim. Dzisiaj standardem jest tworzenie budynków, w których od biedy uwzględnia się niektóre potrzeby osób na wózkach a potrzeby osób niewidomych są pomijane. Co więcej właściciele budynków, które powstały przed 1995 rokiem nie muszą zgodnie z prawem dostosowywać niczego.

Rzecznik zauważa także że niezbędna jest większa ochrona przed dyskryminacją. Dzisiaj osoby z niepełnosprawnościami mogą skorzystać z ustawy antydyskryminacyjnej ale tylko w kontekście dyskryminacji w miejscu pracy. Ustawa nie obejmuje przypadków dyskryminacji w dostępie do oświaty, opieki zdrowotnej dostępie do różnego rodzaju usług oraz szkolnictwa wyższego. Niezbędne jest także opracowanie rozwiązań systemowych dających szansę na korzystanie z usługi asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością. Trzeba także znieść obowiązujący w prawie zakaz zawierania małżeństw przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną lub psychiczną i stworzyć system wspierający tych ludzi w pełnieniu ról rodzicielskich.

Rzecznik postuluje także zastąpienie ubezwłasnowolnienia systemem wspieranego podejmowania decyzji. Warto także wprowadzić jednolity system orzecznictwa o niepełnosprawności, który koncentrowałby się na indywidualnych potrzebach konkretnej osoby a nie na jej dysfunkcjach. Potrzebna jest również zdecydowanie większa ochrona przed przemocą osób chorujących psychicznie i przebywających w szpitalach psychiatrycznych.

Zdaniem rzecznika regulacje wewnętrzne domów pomocy społecznej znacznie ograniczają prawa i wolności mieszkańców. Należałoby także przyjąć kompleksowy program odejścia od opieki instytucjonalnej na rzecz wsparcia na poziomie społeczności lokalnej np w mieszkaniach wspomaganych. Rzecznik zaniepokojony jest także zmniejszającą się wraz z wiekiem liczbą uczniów uczących się w ramach edukacji włączającej. Postuluje więc ulepszenie systemu finansowania ich potrzeb edukacyjnych i zwiększenie wsparcia dla konkretnych osób.

Bodnar zauważa, że Polska powinna zapewnić wszystkim koszyk gwarantowanych usług rehabilitacyjnych oraz wykonać wreszcie wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który już kilka lat temu stwierdził, że zróżnicowanie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego ze względu na moment powstania niepełnosprawności jest niezgodne z konstytucją.

Należałoby także zagwarantować osobom z niepełnosprawnością intelektualną i psychiczną prawa wyborcze oraz prawa do zgromadzania i zrzeszania się, dostosować publiczne środki transportu bo sytuacja zwłaszcza w małych miastach jest pod tym względem bardzo zła, zapewnić dostępność stron internetowych instytucji publicznych, rozszerzyć regulacje prawne dotyczące języka migowego i wprowadzić rozwiązania prawne odnoszące się do komunikacji wykorzystującej gesty, znaki graficzne czy przedmioty oraz promować zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami na otwartym rynku pracy.

Gdybyśmy wprowadzili wszystkie wspomniane zmiany moglibyśmy mówić o całkowitym wypełnieniu zaleceń zawartych w konwencji. My tymczasem mając na głowie zdecydowanie ważniejsze sprawy zajmujemy się dekomunizacją ulic. Niech będzie chwała cześć i uwielbienie naszym politykom.

Udostępnij poprzez:
Share on FacebookShare on Google+Pin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone

Zostaw komentarz:

Twój email nie będzie upubliczniony.